Mostrando entradas con la etiqueta Bernardus. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Bernardus. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de diciembre de 2022

XXI. Bernardi Comitis Bisuldunensis, Willelmi filii, donatio ad ecclesiam S. Mariae Bisuldunens. de decima monetae *cusae in Bisulduno an. MLXXIV. (1074)

XXI.

Bernardi Comitis Bisuldunensis, Willelmi filii, donatio ad ecclesiam S. Mariae Bisuldunens. de decima monetae *cusae in Bisulduno an. MLXXIV. (1074) (Vid. pág. 70.)

Ex arch. eccl. S. Mariae Bisuldun. 

Notum sit omnibus hominibus presentibus, et futuris, quia ego Bernardus gratia Dei Comes recognosco, quoniam pater meus Willelmus Comes bonae memoriae dedit Domino Deo et Sancto Ligno Crucis, et Sanctae Mariae cujus ecclesia est consecrata juxta murus Bisulduni, ipsa moneta de praescripto Bisulduno, et ego teneo eam per benefitium praedictae Sanctae Mariae. Et propter hoc in nomine Domini, ego praedictus Bernardus, gratia Dei Comes, donator sum Domino Deo et Sancto Ligno Crucis et Sanctae Mariae et Sancto Michaeli, et Sancto Genesio, et omnibus Sanctis, quorum reliquiae sunt in praedicta ecclesia, propter eleemosinam, et propter animam praedicti patris mei Willelmi et fratris mei, vel omnium parentum meorum seu propter remedium animae meae de omnibus peccatis meis, ipsam decimam de ipsa moneta, quae fuerit facta in praedicto Bisulduno amodo et usque in sempiternum, tam de auro, quam de argento quam in monetatico, et in capite, ut praedictus locus Sanctae Mariae semper quiete teneat, et habeat et possideat sine blandimento de ullo homine vel foemina, in tali videlicet ratione, ut nec ego, nec aliquis Comes, qui futurus sit post me, neque Abbas, neque aliquis clericus possit ipsum praedictum decimum aliquo malo ingenio tollere, aut commutare vel alienare, neque per fabum, neque per ullum assensamentum, sed semper stet in dominio, et in communitate canonicae praedicti loci. Et si est homo, vel homines, foemina vel foeminas, qui tollat, aut tollant, aut tollere voluerint hoc superius scriptum, id est, ipsum decimum de ipsa moneta, in iram Dei Omnipotentis incurrat, et fiat participatio ejus cum Datan, et Abiron, et cum Juda traditore, qui Dominum tradidit, et sit anathema, maranatha. Et sicut superius scriptum est, sic trado in dominio, et potestate Sanctae Mariae, et aliorum Sanctorum sine ulla reservatione, et sine enganno. Quod si ego donator, aut ullus homo, vel foemina, qui contra hanc cartam donationis venerit ad inrumpendum, vox ejus in nullo proficiat, et pro temporali poena velut sacrilegus componat, et in antea ista scriptura donationis incomvulsa permaneat omnique tempore. Facta ista carta donationis quinto idus septembris anno decimo quinto regni Philippi Regis. = Sig+num Bernardi gratia Dei Comitis, qui istam cartam donationis fieri jussi, firmavi, et testes firmare rogavi. = Sig+num Raimundi Comitis, qui hoc donum laudo et firmo (a). Sig+num Arnalli Delorcio. = + Guillelmus Sacerdos, qui istam cartam donationis rogatus scripsi et subscripsi die et anno quo supra. 

(a) Hunc Raymundum existimo fuisse Comitem Palliariensem: aut verius Raim. Berengarium huius nominis III. Comitem Barcinonensem, qui mortuo Bernardo Comite, et in comitatu Bisuldunensi successit, illiusque donationem ratam haberi voluit.

sábado, 17 de diciembre de 2022

II. Excerpta ex Necrologio ecclesiae S. Mariae de Ulliano canonicorum regularium dioc. Gerund. ms. saec. XIII.

II. 

Excerpta ex Necrologio ecclesiae S. Mariae de Ulliano canonicorum regularium dioc. Gerund. ms. saec. XIII. (Vid. pág. 22.)

VIII. kal. jannuar. obiit Escula de Sancto Felice, istius loci conversa.

… obiit Raymundus Geraldi, Prior ann. MCCCCLXVII. 

III. Nonas martii eodem die anno Dni. MCXLVI. (1147.) obiit bonae memoriae Petrus Vitalis, primus Prior huius sancte ecclesie Ulianensis

X. kal. april. obiit honorabilis Dnus. Guilelmus Moreni, Prior huius ecclesie anno Dni. MCCCCL secundo.

VI. kal. may obiit venerabil. Bernardus Poncii, olim Prior Ridaure presbiter, nunc vero canonicus huius ecclesie anno Dni. MDXXI. 

III. idus may obiit Petrus Tortosa, Prior huius monasterii, et licenciatus in decretis anno MCCCCXXXXIIII.

XVIII. kal. julii obiit Berengarius de Gauta, canonicus huius ecclesie anno Dni. MCCLXXXV et in illa die intraverunt Francigene terram istam. 

IX. kal. julii eodem die obiit Domnus et venerabilis Carbonus, huius ecclesie Prior secundus.

VI. kal. julii obitus duorum fratrum, scilicet Guillermi de Lemona, pbri., et Berengarii de Palegreto, subdiachoni, qui simul in hac ecclesia a Sarracenis, proh dolor! fuerunt occisi anno MCLXXVIII.

V. kal. julii obiit Poncius G. secundus Dominus Turricelle anno Dni. MCCXXVI.

VI. nonas julii eodem die memoria vel obitus duorum fratrum Bernardi de Pulijano, pbri., et Guillermi de Curtada, quos hinc duxerunt Sarraceni captivos et sauciatos, et mortui sunt in mari.

IV. kal. augusti eodem die obiit venerabil. Franciscus Jacobi, huius ecclesie Prior XI anno Dni. MCCCXLVIIII. 

VI. idus augusti obiit Magister Gaufredus, regularis. (a). 

Pridie idus augusti obiit venerabil. Domnus Franciscus de Agauta, Prior huius ecclesie XII.

X. kal. septemb. obiit bonae memorie (ae) Domnus Raimundus de Vilaricho, Prior V. huius ecclesie, et Berengarius de Jaffero, pbr. et honestissimus regularis. = Eodem die Bartolomeus de Villa, Prepositus de Robore: dimissit pro suo anniversario faciendo XII sol. censuales, et dedit XV sol. perpetuo et annuatim dandos conventui pro croceo seu safrano: obiit autem anno Dni. MCCCXXIIII.

VII. kal. septemb. obiit Petrus de Prato, canonicus saecularis (laicus puto). Et Arnaldus de Darnicibus, Abbas Villebretandi (: Villebertrandi), qui fuerat huius ecclesie Prior.

VI. kal. septemb. obiit Domnus Bernardus bone memorie Prior IIII.

sábado, 30 de julio de 2022

Tomo 6, apéndice 29. Encyclica littera monasteriorum S. Mariae Rivipollensis, et S. Michaëlis Coxanensis

XXIX. 

Encyclica littera monasteriorum S. Mariae Rivipollensis, et S. Michaëlis Coxanensis super obitu D. Olivae episcopi Ausonensis, et utriusque monasterii abbatis, anno MXLVI (1046). (V. pág. 187.) 

Ex arch. monast. Rivipoll. 

Dilectissimis katholicae matris aecclesiae filiis universis, quibus haec scedula fuerit porrecta lacrimabilis, grex caenobiorum gloriosae virginis Mariae Rivipollentis et principis aetherei Mikaelis archangeli Coxianensis, merens, et destitutus solatio piissimi patris, iugem faelicitatem commodi temporalis, et interminabile gaudium gloriae perpetualis. Fracti dolore, perculsique merore, nostrae vobis anxietatis angores patefacimus, ut vestro iuvamine qualiacumque remediorum solamina capiamus. Nolumus autem admodum esse verbosi, ne vestrae videamur karitatis auribus honerosi. Sed resumpto calamo ebetescit animus, obmutescit lingua, tenebrantur oculi, marcescunt digiti, dolorque cordis tunc demum renovatur, cum tremebundis manibus causa doloris litteris annotatur. Erat nobis, quem perdidimus, totius pater patriae domnus Oliva praesul et abbas beatae memoriae, desiderabilis facie et nomine, cuius dulcis affabilitas, et affectuosa paternitas, ita sibi nostras colligavit animas, ut eum vitâ carius haberemus, et nichil post Deum eius dulcedinis affectibus preponeremus. Hic ergo, ut ab exordio repetamus, nobilissimis extitit natalibus ortus, et gloriosâ maiorum stirpe progenitus. Qui ab incuntis evi primordiis divinis litteris eruditus, patriae principatum hereditario sibi iure delegatum optinuit, quem praeclarissime rexit, hac mundialis gloriae supplementis, multisque honorum profectibus perornavit. Tactus autem divino spiramine saeculi actibus renuntiavit, et admodum iuvenis in caenobio gloriosae virginis Mariae iuxta regulam Benedicti patris, sub abbatis imperio militavit. Abbatibus interea praefatorum caenobiorum uno pene tempore ab hac luce subtractis, adclamatione cunctorum fratrum curam regiminis repugnans, nolensque suscepit. Electus autem omnibus aequalem se praebuit, sanctaeque conversationis opera verbis docuit, et operibus praemonstravit. Aecclesiarum quoque statum doctrinâ sapientiae, et hedificiorum mirabili structurâ, diversorumque ornamentorum gloria summis honoribus ampliavit. Obeunte etiam ipsius regionis pontífice, coniventiâ clericorum et hominum totius episcopii, et principum electione magnificâ, et diversorum praesulum ordinatione promtissimâ, pontificali est sublimatus in cathedra. Qui de prioris continentiae nichil rigore laxavit, sed humilitatis et patientiae ac totius boni operis exempla subditis insinuavit. Succinte quidem nos promissimus loqui; sed dolorum stimulis incitati, finem excessimus iam loquendi. Hic ergo cum bonis polleret moribus, et propter eximiae karitatis affectum fieret amabilis cunctis, in praedicto caenobio gloriosi archangeli Mikaelis corporis langore preventus, atque ad extrema perductus, gregem sibi commissum Domino commendavit. Sicque multis coram astantibus, misereque lugentibus et flentibus, III. Kalendas Novembris, V. feriâ, horâ VIIII. iam decente, ab hac luce decessit, et nobis inennarrabiles luctus, et inamabiles fletus suâ morte reliquid. Hunc ergo quanto carius amabamus, tanto artius vestrae pietatis vestigiis inculcamus; quatinus quaecunque illi ex terreni contagio pulveris peccatorum inesere maculae, vestrae excutiantur orationis iuvamine, ut a malis omnibus eximi, et in caelestis regni gaudiis mereatur adiungi. Et quia in multis offendimus omnes, et nemo est hominum absque peccato, praesidia sanctae intercessionis ei impendite, ut non patiatur illum trudi gehennalibus claustris, filius Dei qui eum pretio sui redemit sanguinis, faciatque sui consortem in paradisi amenitate, quem perornavit in hoc saeculo sacerdotii dignitate. Nostrorum vero fratrum defunctorum nomina, quibus vestrae pietatis deposcimus solatia, ideo hic non sunt notata, quoniam ei sunt nota, qui nichil nesciens novit omnia. Cursores praeterea nostri, diebus quibus vos adierint, vicem quas obtineant mendicantis, et de mense vestrae fragmentis expleant inediam animae esurientis. Additoque eis qualicumque supplemento viatici, remittite illos in viam pacis, ut Deus pacis et karitatis sit semper cum omnibus vobis. Hanc epistolam encyclicam sequuntur responsiones plusquam octoginta ecclesiarum et monasteriorum, tum prosâ, tum vorsâ oratione, quibus scilicet praefati Olivae mors nuntiata fuerat. Quas inter epistolam ecclesiae Ausonensis, et monasterii Karroffensis describendas *selegimus speciminis gratiâ. 

Epistola ecclesiae Ausonensis. 

Religioso coetui in monasterio Rivipollentis Christo eiusque Genitrici assidue militanti, Ausonensis clerus ecclesiae universus, et vitae instantis diutina commoda, et praemia futurae foelicia. Cum feriâ quintâ nuper elapsâ iam ferme per medium orbis axem titane alipedes agitante, XII. Kalendarum Iuniarum die, gerulus vester communis moestitiae vestrae, scilicet, nostraeque, ad nos per litteras monimenta detulisset, pro comendando spiritu dilectissimi patris vestri, nostri vero pontificis, Redemptori omnium praeces impensius post paululum offerre non distulimus, sicut facere pridem curavimus. Quis enim tanti viri imaginem mente referens, eius non tristetur amissione? Quis vero eius animae aeternam non debeat optare et orare salutem? Qui quoad vixit in corpore, non solum ignaros dogmate coelesti imbuit, verum etiam misericordiae actibus viam lucis ostendit. Quem quidem fugandis tuis tenebris, o quondam felix Hesperia, divina cessit clementia. Sed sorte mortali, tempore clauso, fidelis officii beatum iam recepisse munus a retributore omnium bonorum non ambigitur sui laboris. Qua propter, dilectissimi, hac fiduciâ consolati, ne de discessu eius tristitiam sinatis diutius mentium vestrarum dominari. Hinc potius fideliter nobiscum gaudete, quia vos patrem talem, nos vero talem meruimus pontificem, immo vere utrique patrem, et pontificem, quem apud divinam clementiam credimus nobis affore intercessorem. Sperantes igitur quod domnus noster Oliva pater et episcopus partem beatae resurrectionis sit habiturus, suscipite verba doctoris gentium, qui in Thessalonicensibus nos ita consolatur: “Nolumus enim vos (dicens) ignorare, fratres, de dormientibus, ut non contristemini, sicut et coeteri, qui spem non habent. Si enim credimus quod Iesus mortuus est, et resurrexit, ita et Deus eos, qui dormierunt per Iesum, adducet cum eo &e. Itaque consolamini invicem in verbis istis." Nos igitur praedicti patris nostri ac pontificis, donec nostros spiritus rexerit artus, memorabimur, et pro beatificanda eius anima in coelestibus divinam clementiam postulabimus, et salutares hostias offeremus. Tandem fraternitatem vestram deposcimus, ut pro caris nostris a carne solutis itidem faciatis ita dudum vocatis, Borrello pontífice divae memoriae, Riculpho archidiachone, Bonfilio sacrista, Guifredo iudice, Galeno quoque sacrista, et reliquis quorum nomina novit, cuius scientiam latet nihil. 

Vivite felices, felicia gesta gerentes,

Ut post hanc vitam policam scandatis ad aulam. 


Epistola monasterii Karroffensis. 


Karroffensis enim monachorum contio Christi, 

Fratribus atritis gaudia cum superis. 

Ponite iam luctum pro tanti funere patris: 

Non lugendus adest, quem propria vita decorat. 

Credimus esse cum bonis, studuit qui vivere

Christo, 

Hunc praece cum nimia cuncto pulsante metallo 

Iuncximus aeternis rogitando cuncta regentem. 

Inpendi nostris cunctis quoque sic rogitamus.

Quorum haec sunt nomina: Fulcherius abbas, Hebolus abbas, Bernardus monachus, item, Bernardus, Rogerius, Ramnulfus: sic etiam pro cunctis reliquis quorum nomina solo Deo sunt nota, agi praecamur. 

viernes, 22 de julio de 2022

Tomo 6, apéndice 3, Decretum episcopi Vicensis super observatione monetae ipsius ecclesiae

III. 

Decretum episcopi Vicensis super observatione monetae ipsius ecclesiae, anno MCCLV. (V. pág. 10.)

Ex arch. reg. Barcin. 

Notum sit cunctis, quod Nos Bernardus Dei gratiâ Vicensis episcopus, de consilio, et voluntate capituli nostri, monetam S. Petri Sedis Ausonensis, cui disponente Domino praesidemus, fecerimus, et restauraverimus, ac gitaverimus, sive publicaverimus, et per totam villam Vici currere et recipere mandaverimus, prohihitione super hoc nichiiominus interpositâ, ne cum alia moneta aliquis vendat ibidem, vel emat, vel aliquod aliud commercium contrahat; quia aliqui de praedicta villa Vicen., contemptis mandato et prohibitione praemissis, in dampnum ac praeiudicium nostrum et dictae ecclesiae, et in elusionem mandati ac prohibitionis superius contentorum, praedictam monetam refuiant, et cum alia vendunt, emunt, contrahunt, quod nullâ ratione possumus clausis oculis pertransire; idcirco auctoritate Dei omnipotentis, et beatorum Petri et Pauli apostolorum et nostrâ dicimus, praecipimus, mandamus, et firmiter prohibemus omnibus generaliter, qui habitent villam Vici, quod nullus de cetero vendat, emat, aut aliquod aliud commercium contrahat in tota villa Vici, nisi cum praedicta moneta, quam fecimus et restauravimus, quae est propria Sedis S. Petri Ausonen. Et quicumque contrarium fecerit, et quicumque consilium, auxilium, vel favorem dederit, quod aliter fiat nisi praedictum quod hic dicimus, mandamus, praecipimus, et prohibemus, in eundem, quicumque, aut qualiscumque sit, magnus vel parvus, homo vel mulier, excommunicationis sententiâ innodamus, a qua nisi per Nos non possit absolvi, vel illum cui super hoc comisserimus vices nostras, nisi fuerit in mortis articulo constitutus. Quod est factum II. Nonas Marcii anno Domini M.CC.L.IIII. = Sig+num B. Dei gratiâ Vicen. episcopi. = Sig+num A. de Muro Vicen. arcidiachoni (archidiaconi), qui pro teste hoc firmat. = Ego B. de Tornamira Vicen. praecentor, qui pro teste firmo +. = Ego Bg. Burdi clericus Vicen. qui firmo pro teste. = Ego P. de Torrentibus clericus pro teste firmo +. = Sig+num P. de Ayreis Vicen. canonici, et publici villae Vici notarii. = Sig+num Bernardi de Costos (vel Costis) scriptoris iuarati, qui haec scribi fecit, et clausit mandato Petri de Ayreis, publici Vicen. notarii, die et anno quo supra. 

//

Patrocina la entrada: Ausonia

//

Apéndice 4