XLVI.
Inocentii Papae III. rescriptum pro monasterio de Bonrepos, diocesis Tarrachonensis, an. MCCII. (1202) (Vid. pág. 157.)
Ex arch. Cartus. Scalae Dei.
Monitum.
De hoc monasterio Bonae quietis, indigenis Bonrepos, pauca apud historicos reperire licet. Est quidam mons prope Tarraconam urbem Sanctus hodiedum (: hodiernum) (Montsant) etiam appellatus; ubi saeculo XII. paulo post hanc plagam a Maurorum armis liberatam, heremitae sanctitate praeclari, monasticam vitam in antris horridis profitentes, Deo militabant. Hos inter frater Arnaldus et frater Joannes locum, cui nomen Bonrepos, incolebant, aliis forte fratribus sibi adjunctis. Hi porro Petro Balb, ejusque uxori Guillermae, Ilerdae civibus, predictum locum cesserunt, ut possent ibi monasterium, sive fratrum sive monialium, erigere et dotare; et ordinis quidem Cisterciensis, quem et ipsi profitebantur, ut ex praesenti Innocentii rescripto liquet. Novae autem domus constructionem anno 1215. completam ajunt. Certe infra ad ann. 1210. perficiendam adhuc videbimus in instrumento donationis archivi et Capituli Tarraconae. Decursu vero temporis, cum multa mala in terram bonam inimicus homo seminasset, ordinis Cisterciensis visitatores circa annum 1452, domum illam supresserunt, ac monasterio Sanctarum Crucum aggregarunt. Cartusiensi vero Scalae Dei, quibus vicinum valde erat dirutum coenobium, facultate a Nicolao V. impetrata, omnia illa bona dos mui (: domui) suae univerunt. Liti inde exortae finem imposuit anno 1473. Archiepiscopus Tarraconae dominus Petrus de Urrea, judex arbiter ab utraque parte quaesitus, dicens, bona et jura omnia monasterii de Bonrepos ad Cartusienses spectare; jocalia porro ac universum, tum sacrum tum prophanum, dirutae domus supellectile ad Cisterciensis Sanctarum Crucum pertinere. Tunc ad horum ecclesiam monialium ossa translata sunt, unaque etiam Dominae Margaritae, uxoris quondam Domini Martini, Aragonum Regis, quae eam in domum sese collegerat, ac ibi praelaturam habuerat. Vide annis sequentibus nonnulla ejus rei documenta.
Innocentius Episcopus servus servorum Dei. Dilectis filiis Priori et monachis monasterii Beatae Mariae de Bona requie, Cisterciensis ordinis in montanis de Siurana constitutis, salutem, et Apostolicam benedictionem. Cum a nobis petitur quod justum est et honestum, tam vigor aequitatis, quam ordo exigit rationis, ut id per sollicitudinem oficii nostri ad debitum perducatur effectum. Ea propter, dilecti in Domino filii, vestris justis petitionibus gratum impertientes assensum, domum vestram et omnia bona vestra, quae in praesentiarum rationabiliter possidetis, aut in futurum justis modis praestante Domino poteritis adipisci, sub Beati Petri et nostra protectione suscipimus. Spetialiter autem ea, quae dilectus filius Petrus Balp cum uxore sua pro remedio animae suae concessit vobis, et per vos monasterio vestro, sicut ea juste et pacifice possidetis, auctoritate Apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus: auctoritate praesentium inhibentes, ne quis bona vestra invadere, perturbare aut illicite alienare praesumat. Nulli ergo, etc. Datum Lateranni X. kalendas junii, pontificatus nostri anno quinto.
