Mostrando entradas con la etiqueta festo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta festo. Mostrar todas las entradas

viernes, 7 de octubre de 2022

VI. Oficium in festo S. Odonis

VI. 

Oficium in festo S. Odonis (Vid. pág. 39). 

Ex Breviar. Ecclae. Urgellen. tip. ed. Venetiis 1487. 

Ad vesp. aña. Jussa Dei. Ps. de feria. = Capit. Optavi et datus est mihi sensus, et invocavi etc. = R). Ad tumulum Patris. 

Hymnus. 

Pange lingua gloriosi 

Praesulis officium 

Et patroni virtuosi 

Decanta preconium 

Ut implores eius prece 

Christi patrocinium. 

Hic virtute charitatis 

Fervens ex sublimium 

Stirpe natus castitatis 

Exemplar humilium 

Norma factus vanitatis 

Contempsit vestigium. 

Urgellensis civitatis

Praesul hic egregius 

Fit amator sanctitatis 

Et virtutum clarius 

Scribens dogma veritatis 

Atque morum sepius. 

Fulget in hoc sanctitudo

Cum clara scientia 

Et virtutum magnitudo 

Cum grandi clementia 

Quod signorum multitudo 

Mostrat in Ecclesia. 

Magne Deus pietatis 

Rex Christus regnantium 

Hunc locavit cum beatis 

In regno caelestium 

Quem roget ut nobis gratis 

Se donet in praemium. 

Alme laudes Trinitati 

Resonemus jugiter 

Hac eiusdem unitati 

Psallamus concorditer 

Quae caelesti civitati 

Junxit hunc feliciter. Amen. 

V. Amavit. = In Evangelio aña. = Odo, Sancte Pater, cui plaudit regia mater, prolem natum de sydere solem nobis consilia, media genitrice Maria. = Oro. Omnipotens Deus, qui in regno gloriae tuae B. Odonem confessorem tuum, atque pontificem glorificasti: concede nobis quaesumus per omnipotentiam maiestatis tuae, ut eius meritis et praecibus ad gloriam indeficientis vitae pervenire valeamus. Per. = Ad completor. Capit. Optavi. = Aña. Ad patris tumulum. = Capit. Et letatus sum in omnibus quoniam antecedebat me ista sapientia et ignorabam quoniam omnium bonorum mater est. Hymnus. Magne Deus binae ultimae strophae ex hymno Vesper. = V. Sacerdos Dei. = Aña. Virginitas. = Oro. Ut supra. 

In die. Invitatorium. Laudemus regem lucemque dierum: 

Quem venerandus Odo dilexit pectore toto. 

Hymnus. 

Odo confessor Domini beatus 

Primae professor militaris status 

Tandem possesor gradus praesulatus 

Sit intercessor. 

Genere clarus, fuit mansuetus 

Lapsis ignarus, gratia repletus 

Populis charus, in affatu laetus 

Vita praeclarus. 

Signa testantur titulum virtutis 

Morbi fugantur munere salutis 

Coeci laetantur sermo mutis ut 

Claudi curantur. 

Odas Odoni dantes gratulemur 

Musici toni ut dono laetemur 

Superni boni laude gloriemur 

Tanti Patroni. 

Det Genitori laudes hic canoras 

Jubilus chori pariterque sonoras 

Det redemptori itidem decoras 

Consolatori. Amen. 

In 1.° Noct.° aña. Florentem mundum pater Odo despiciebas; maurorum rabiem coeli virtute premebas: Ecclesiam Christi sub libertate regebas. Ps. de com. confessor. = Aña. Ne nos daemonum premat in domibus Babylonis, nos à conflictu, pater, infaustum legionis eripe regnum felicis conditionis. = Aña. Nil habuit proprium pater Odo despiciendo, divitias fidei mundi sub luce vivendo, delitias coeli et eas mente colendo. = V. Amavit. = V. Justum. = Inc¡pit vita S. Odonis confessoris Christi. Secuntur 9 lects. de vita eius, excepta 7 que tantum est de Evang. Sint lumbi cum Omelia S. Gregorii Papae, omnes ut in Sanctorali Ecclae. Barchinonen. = R). 1. Hodierna solemnitas Odonis reditu memoriam revocat. Quia sacri praesulis celebratur transitus omnis. V. Luce solemni gratulemur laude perhenni. Quia. R). 2. Ad tumulum Patris venit eger lipis subactis. Pallaris oris Odonem clamat omnibus horis. V. Quem vita sospitem cognoverat sentit ad opem. Pallaris. R). Militiae tandem sub habitu refugit labem. Consolator curis fuit et defensio juris. V. Jam fruitur toto voto, livore mentis remoto. Consolator. = In 2.° Noct.° aña. In coelo totus, à mundo mente remotus, pro patre justitiae justitiam coluit. = Aña. Non fuit in mundo, seu quem movet auster arundo; sprevit enim florem mundi, populique favorem. = Aña. Mundi lucerna succensus luce superna, lucis ad augmentum geminaverat Odo talentum: propter hos actus fuit omnibus omnia factus. = R). Dum die quadam janitor accenderet palam. Praefuit amonitus coelestis igneus globus. V. Involvens lumen luminosum reddens accumen. Praefuit. = R). 5. Montes Pirineos fama transcendit augustos Praesulis Odonis huius occiduae regionis. V. Jam praece nituntur claudi quoque muti loquuntur. Praesulis. R). 6. Extrema mensis die, dum Sol finem sitit adire. Superno throno sanctorum colitur Odo. V. Urgelli praeses ecclesiae fiat almus superstes. Superno. = In 3.° Noct.° aña. De mirabilibus patris bona fama volando jam mare, jam terras implet populis recitando. = Aña. Affectus mentis fuit in fidei tegumentis composuit mentis in deitate statum. = aña. Pes claudis, oculus coecis, cibus esurienti: nil tenuit proprium: sic se dedit Omnipotenti. = R). 7. Qui mundo castus submerseras Doemonis fastus. Alme pastor pie, fac nos sociare Mariae. Quos Adae culpa irruit morte perusta. Alme. V. 8. O quanta gloria, quanta virtute reclina marmoreo condita: Refulget regio tota. V. Cui lux erat, et cui luce praeerat. Refulget. = R). 9. Flagrat virgultum sacro spiramine cultum. Terris absque patre praedives in coelo regnat cum matre. V. Ut cedrus crescit, virtus, que putrescere nescit. Terris. = Verbetta. Applausus hodie tantus fertur ad ethera. = Gaudent coeli novum sydus qui vehiatur (vehia + salta linea + tur) ad sydera. = Mira dantur atque fantur insignia. = Coeci vident, surgunt claudi grandi victoria. = Tua prece, pastor, ergo sic locemur in gloria. = Ubi mira parte fuerit cum virgine eximia regnat cum matre. = Ps. Te Teum. = In laudibus aña. Jussa Dei summi sanctus fuit Odo secutus: jamque psallit per eum claudus, loquitur quoque mutus. = Aña. Ad patris tumulum venit eger ab orbe remoto: oral opem votis, et sanat eum pius Odo. = Aña. Nec mundo fallens, nec mundi gloria psallens: abstulit Odoni gaudia vera boni. = Aña. Quem Deitas fovit, nec mundi gloria novit; in coelo mente fuit amando Deum. = Aña. Virginitas mentis et carnis eum decorabat, et fidei penis illum super astra laudabat. = Cap. Optavi. 

Hymnus. 

Jesu redemptor omnium 

Perpes corona praesulum

Magnificat egregium

Odonem cleri speculum 

Solis fruens obsequio

Dum servit apostolico

Pondus commendat radio 

Evectori mirifico. 

O res stupenda coelitus

Lingua nova perducitur

Et arefacta penitus

Manus illaesa redditur. 

Gaudet huius insigniis

Alma mater Ecclesia 

Cuius pollens reliquiis

Exultet hic eximia. 

Sit Trinitati jugiter

Laus, salus individua

Quae nos locet finaliter

In requie perpetua. Amen. 

V. Sacerdos. = In Evangelio aña. O lux pontificum, decus occiduae regionis: respice defectus humanae conditionis: nos virtute Dei trahe de manibus çabulonis. Oro ut supra. = Ad Primam et per omnes horas añae. de Laudibus. = Cap. Et laetatus sum in omnibus etc. = Caetera de com. confessor. = V. de Christe. Quem super astra modo, sociat sanctissimus Odo. V. Sacerdos. Oro. ut supra. = Ad Terciam Capit. Optavi et datus. etc. R)R). et VV. de com. confess. = Ad Sextam Capit. Super salutem et speciem dilexi illam et proposui etc. = Ad Nonam Capit. Et letatus sum in omnibus. Caetera de comm. conf. = Ad vesperas añae. de Laudibus. Ps. de comm. conf. = Capit. Optavi. = Hymnus ut supra. V. 9. In Evangelio aña. Odo pater super astra sedens in luce beata: justis atque piis justa pietate parata: nos duc ad summi regni loca glorificata. Ps. Magnificat. Oro. ut supra. = Ad completor ut supra.

jueves, 1 de septiembre de 2022

XXXI. In festo S. Ermengaudi confessoris.

XXXI. 

In festo S. Ermengaudi confessoris. (V. pág. 155.) 

Ex breviar. eccl. Urgell. edit. Venetiis 1487. 

Ad Vesp. aña. (abreviatura de anima) Astutus &c. 1.a Laud. - Ps. de feria. - Capit. Ecce sacerdos. - R). Quamvis exclusum curabat militis usum, mensque manebat ei plena timore Dei. v. Nobilium more nimio pollebat honore. Mensque. 

Hymnus. 

Eterna caeli gloria 

Ermengaudum glorificat, 

Vitae cuius insignia 

Chorus noster magnificat.

Solutis iam gemitibus, 

Et huius vitae tediis, 

Laetus transit cum laudibus, 

Fruens sanctorum gaudiis.

Vergente mundi vespere 

Ermengaudus emicuit, 

Quem sol ortus in sydere 

Christus in luce posuit.

Hostem repellas longius, 

Christi confessor inclite, 

Donumque pacis gratius  

Des in hoc mundi tramite.

Extingue flammas litium, 

Fortis protector patriae, 

Nobisque fac propitium 

Regem caelestis gloriae.

Sit laus Patri et Filio, 

Sit decus Sancto Flamini, 

Per quem vivit in gaudio

Iste confessor Domini. Amen. 

Sacerdos Dei. - Ad Magn. aña. Preveniamus omnes Ermengaudus sanctisisimum festive gaudentes, ut ipse pro nobis orando Christum praeveniat. - Oratio. Deus qui hodierna die B. pontificem Ermengaudum angelicis sociare dignatus es choris: praesta quaesumus, ut sicut sacris illum decorasti virtutibus, ita eo suffragante nos a peccatorum nostrorum exuas sordibus. Per Dominum. - In die Invitator. Christus adoretur, quod Ermengaudus habetur, caelitus athleta: sonet haec in laude dieta. - Hymn. ut supra. - In 1.° Noct. aña. Nobilis genere, sed fide nobilior Ermengaudus emicuit. - Ps. de com. confessor. - Aña. Quamvis honore saeculo pollens vir gloriosus, tamen humilis erat. - Aña. Sub habitu saeculari pater Ermengaudus spiritualis manebat. - v. de com. conf. - Lect. I. Incipit vita S. Ermengaudi confessoris Christi. - Sol iustitiae rex regum Christus Deus, postquam devicto mundi principe caelum ascendit, vicarios suae lucis bissenos radios instruitque prudenti divinitus concilio iuxta septimplicem Spiritus Sancti gratiam in domo Domini septem constituere ministros. - R. I. Fulgeat eterna praeclara dies hodierna: Qua sancti celebratur transitus omnis. v. Fiat solemnis, fiat lux ista perhennis. Qua. - Lect. 2. Nos quidem in praesenti inter omnes pontifices saeculi virum laudabili triumphantem memoria, beatum, scilicet, Ermengaudum nostro tempore lampade virtutum fulgentem. - R. 2. Ad supernum thronum gaude transisse patronum: Quisquis ad exemplum Dei petis hoc homo templum. v. Crede quia vivit Ermengaudus quod obivit. Quisquis. - Lect. 3. O quam praeclarum virum Ermengaudum! O quam egregium Dei ministrum, caelo approbatum, in terra positum! quem Dominus vere dignum sibi inhabitando sanctificaverat templum, ut cunctis fieret in exemplum. - R. 3. Praefuit Urgelli populo nulloque rebelli: Iura sacerdotis tenuit pariter ordine votis. v. Nutritor cleri silet et defensor veri. Iura. - In 2.° Noct. aña. Sanctus Ermengaudus sub militari cingulo stringebatur charitatis vinculo. - Aña. Ergo quia bonus probatur, Urgelen. ecclesiae episcopus ordinatur. - Aña. Tantum enim lumen latere non potuit, et ideo Deus sic cum esse voluit. - Lect. 4. Quam faelix Urgelensis patriae locus, ubi electro purior, auro charior, talis ac tantus creditur inesse thesaurus. - R. 4. Pastoris nomen et subiens nominis omen: Quod dici potuit, esse pius voluit. v. Persistens norma cleri, populi quoque forma. Quod. - Lect. 5. Beatus Ermengaudus, regis eterni athleta, et signifer, contra sacrilegos aciem dirigens, propter decus ecclesiae conservandum, cuius ipse pontificalem cathedram susceperat, sepius iniuriam non tardabat ulcisci. R. 5. Quamvis, ut supra in Vesp. - Lect. 6. Quem nemo ambigat, quod Deus exercituum Dominus fortis et potens in praelio ecclesiae pro defensione fieri vellet tali famossisimo tropheo. -  R. 6. Quem peragebat opus Barensis pontis adhibuit, et subito lapsus de culmine pontis obivit: Quem Deus assumi voluit tali consumatione. v. Exuitur membris in terna luce Novembris. Quem. - In 3.° Noct. aña. Ergo sanctus pontifex Urgellensis ecclesiae minister assiduus cepit illius esse. - Aña. Omnibus enim erat  Ermengaudus, et pater, et mater, et socius. - Aña. Pater in docendo, mater in nutriendo, et socius in compatiendo. - Lect. 7. Secundum Matth. In illo tempore, dixit Iesus discipulis suis parabolam hanc: homo quidam peregre proficiscens vocavit servos suos, et tradidit illis bona sua. Et reliqua. Homil. B. Gregorii pape de eadem lectione. - Lectio sancti Evangelii, fratres carissimi, sollicite considerare nos admonet, ne nos quod plus ceteris in hoc mundo accepisse aliquid cernimur, ab auctore gravius inde iudicemur. - R. 7. Hic vir apostolicus, homo pacis amicus: Sic obiit morum praedives, dives honorum. v. Simplex, astutus, Domini praecepta secutus. Sic. - Lect. 8. Imminente itaque in Kalendis Novembris sanctorum omnium solemnitate, venerabilis antistes Ermengaudus more solito studuit missae solemnia celebrare. Et quia in diem tertium vitae corporeae exitus illi erat futurus; tantam ei gratiam Dominus contulit, ut de manu sua susciperet sacrificium in festivitate illorum, cum quibus aderat coronandus. - R. 8. Si lapis hunc celat, meritorum fama revelat: Per quem sit sospes, accurrens debilis hospes. v. Vere non moritur iustus, si morte preitur. Per quem. - Lect. 9. Est autem Urgellensis Cerdaniensisque patriae confinibus locus quidam Barensis inter montium latera angustissimus, per quem tunc temporis nisi per scopulos et rupta hominum aberat incessus, pecorum nullatenus reperiebatur transitus. Ad hunc locum praelibatus athleta veniens artificibus praemissis cepit ipse manibus propiis operando pontem construere. - R. 9. Omni sermone populi laudande patrone, Ermengaude pie, fac nos sociare Mariae. v. Cuius praesul eras, vel cuius iussa repleras. Ermengaude. - Verbetta. Mater fidelium celebrat ecclesia. - Ermengaude, tui funeris obsequia. -  Quod si dedit obitum cabulo (parece çabulo) invidia. - Te suscepit martyrum splendida victoria. - Quamvis enim gladius non perfodit viscera. - Palmam tamen martyris non amisit anima. - Ut nos ergo facias frui caeli patria. - Laude tua resonat virginis haec atria. - Ps. Te Deum. - In Laudibus. aña. Astutus iuxta Domini vocem, ut serpens, Ermengaudus columbae simplicitatem non amisit. - Aña. Secundum autem apostolum tanquam nihil habens et possidens omnia fuit. - Aña. Totum enim bonus pastor quod habuit, in manus pauperum libenter erogavit. - Aña. Auxit ecclesiam plurimo beneficio Ermengaudus populum disciplinatu divino. - Aña. In omnibus et per omnia exibuit se servum Dei et almae virginis Mariae. - Capit. Ecce sacerdos magnus. 

Hymnus. 

Magnus athleta moritur

In terris, qui coniungitur

Summis caelorum civibus: 

Exultet caelum laudibus. 

Hinc Ermengaudus transiit,

Caelorum claustra subiit,

Iam possidet in ethera

Eterna Christi manera. 

Cum pastor pontem construit, 

De ponte lapsus corruit;

Sic praeparat in patria

Beata nobis gaudia. 

Cuius obtentu corrige 

Mores, et actus dirige 

Ad te pie clamantium, 

Christe, redemptor omnium. 

Ad te solum confugimus, 

Quem peccatis offendimus: 

Adsis parcendo caelitus 

Nunc sancte nobis Spiritus. 

Sit laus Patri, et proprio 

Eius eterno Filio, 

Simul cum Sancto Flamine, 

Gloria tibi Domine. Amen. 

In Evangelio aña. O regio Urgell. te tantum habere patronum gaude, quia pro te supplicaturus ad Christum hodie pius pastor Ermengaudus migravit. - Si ista festivitas sit in die Dominica, celebretur solemniter sicut fit de festo Omnium SS. - Ad omnes Horas añae. de Laud. caetera de comm. confessor. v. de Christe: Qui caelos roras, Ermengaudumque decoras, v. Sacerdos. - Ad Vesp. añae. de Laudib. - Ps. de confessor. R. 9. Omni sermone. Hymn. ut in primis Vesp. - Ad Magn. aña. Oramus te praesul insignis, sancte sancte Ermengaude, ut qui assiduis premimur piaculis, tua quoque assidua sublevemur praece. - Infra octavas Invitator. - Adoremus regem saeculorum, in quo vivit Ermengaudus honor sacerdotum. - Fiat commemoratio S. Odonis quotidie in Laudib. per añam. (animam) Iussa Dei, et in Vesp. per añam. Virginitas. - Prima die octav. Lect. I. Audiens igitur sedis Urgellensis clerus suum taliter migrasse patronum, cum inmenso luminum fulgore atque timiamatis incensique dulcifluo odore sacri praesulis corpus in feretrum imposito ad praelibatam sedem insigniter attulere. - Lect. 2. Et ibi inter fores ecclesiae genitricis levo in latere divali industria nimio cum faustu sepeliere. Virtutes quidem per eius merita declaratae a Domino testantur illum vita vivere et regnare cum Christo. - Lect. 3. Igitur athleta Dei Ermengaudus sepultus in levo ecclesiae latere divali sex mensibus iacuit, quia ubi quantis pollebat meritis tunc temporum raro plebi innotuit. - Secunda die. Lect. I. Volens ergo Dominus sacrum suum thesaurum revelare populis, reputans dedecus fore ecclesiae, si tam praetiosa praesulum gemma occultaretur in tenebris, plerosque per visionem alloquitur. - Lect. 2. Fuit quidam Pallariensis vir nomine Elemaus, a primevo tirocinium exercens in aula sacri praesulis Ermengaudi educatus est. - Lect 3. Cepit itaque cum praecibus pulsare, pulsando frequentare, frequentando insistere orationi, ut oculum sibi restitueret. - Tertia die. Lect. I. Factum est autem, ut cuiusdam noctis opaco increbescente crepusculo, hac post completorium illo altaria reviscente orando sancti praesulis altari sacer Christi Ermengaudus illi apparuit monoculo. - Lect 2. Puer quoque Bigorriensis matris ab alvo caecus natus, cum iam esset decem annorum, divina revelatione ad huius sacri anthistitis sepulcrum est adductus. - Lect. 3. Qui ibi se tota devotione obtulit, lumen insuetum accepit, ex quibus antea minime usus fuerat obstupescens conspexit. - Quarta die. Lect I. Puella necne Tholosana generosa, sanguine inclyta, paralisis morbo comprehensa, in tantum quod pedes et crura a natibus non valebat disiungere, neque manum dexteram aptare. Ad ubi ad eius exequias adducta illum praecibus cepit pulsare, integra usa est sospitate. - Lect 2. Rusticus quidam, cuius oculorum aciem fulva caligo obtexerat, ad huius sancti misericordiam veniens, buculam quam ei presentaverat adducebat. - Lect. 3. Perrexit igitur ei gratias pro beneficio impendere tribuere; reversusque ad locum, in quo lumen receperat, grani iungitur sopor, unde spergefactus nil valuit penitus videre. - Quinta die. Lect. I. Fuit quidam vir Teutonicus, nomine Gaufridus, nobili prosapia urbe Spira oriundus, cui scilicet Magotientis est metropolis, armis a pueritia militaribus deditus. - Lect. 2. Qui cum alimentis caruisset, tandem esum carnis vaccinae panisque sigilinei percepit, et statim paralisis illum morbus invasit, erogataque substantia phisicis nullatenus additum recepit sanitatis. Tandem ad huius sacri presulis sepulchrum est adductus. - Lect 3. vacat. - In octavo die 9. Lects. - Lect. I. Laudabilis vitae egregios mores, quibus gloriosus antistes Ermengaudus indiciis verae sanctitatis effulsit, praeclaro praeconio futuris seculis praedicandos in alta credimus memoria. - Lect. 2. Ipsa enim nos tanti pontificis manifesta cogunt miracula testificari verbis, quod ostensum est gestis, palam facere quod novimus de eiusdem sancti praesulis vita, cum etiam testimonium beata mors reddat. - Lect. 3. Sed hic quosdam virtutum flores delectat decerpere, quos de pratis rosidae telluris utpote exortos adhuc latius in spatio voluminis libebit transferri, quo ea quae succinte intexta sunt, et non possunt ad plenum concipi. Lect. 4. O quam praeclarum patronum in Urgello populo! O quam bonum pastorem in clero sibi commisso! Erat enim divinae pacis amator, et salutaris iustitiae cultor, Dei et proximi dilectionis non immemor. - Lect. 5. Erat namque Spiritus Sancti templum, et cunctis bonis operibus dabat exemplum: factus est autem, dilectissimi, membrum Christi, et discipulus tanti magistri. - Lect 6. Magnum thesaurum Urgell. patriae eximii praesulis Ermengaudi membra chariora omni orbis munere: felix valde locus ille est, qui confessoris Christi ac tantae ecclesiae paranymphus reliquiis extat decoratus. - Caeterae lects. de Evang.

domingo, 24 de julio de 2022

Tomo 6, apéndice 10. Hymni in festo S. Iusti Conf.

X. 

Hymni in festo S. Iusti Conf. (V. pág. III.) 

Ex brev. Vicen. edit. 1557. 


Ad Vesp. 


Psallere verum mira nos inducit 

Vita sacrati inclytique lusti; 

Idcirco laudi assistamus omnes, 

Carmine novo. 

Totus in annis sacrae vitae suae 

Datus obsequio Domini libenter, 

Virtutum culmen attigit in gradu 

Omni perfecto. 

Debitum solvens universae carnis, 

Iustus quis esset, noluit latere 

Bonorum dator, insuper recoli 

Voluit ipsum. 

Ruit iam fortis paries deorsum,

Integer restat sub...

Custodit illum, pariterque servat 

Iustus ab alto.

Vas in altari positum lucere, 

Manet exterius illaesum, et infra 

Mirantur turbae visum gestae rei, 

Laudantes celsum. 

Quis nostrum valet miranda proferre, 

Quae nostro aevo fecit hic confessor, 

Ossa exanima commovens reclusa 

Duro sub saxo.

Pavent hinc pueri purum sentientes, 

Convocant senes, sacerdotes nempe, 

Qui voce clarâ nuntiant et ipsi 

Idem audisse.

Gloria Deo, regi confessorum, 

Patri ac nato, fiaminique Sancto, 

Qui fortem donat Iusto in custodem 

in Vici turmis. 


Ad Matutinum. 


Celsus in astris micat, et refulget 

Iustus, et nimium excellit candorem, 

Ac Phoebi lumen adaequari nequit 

Splendori suo.

Aeternis turbis sociatus prosper, 

Gaudet cum laetis, nesciens moerorem, 

Partem non renuit tribuere nobis 

Bonorum sui.

Moestorum voces recondens in sinu, 

Suorum viscerum illico demonstrat, 

Se fore ducem concionis nostrae, 

Dignante celso.

Laus Deo patri condonetur omnis, 

Verbo aetemo salus in inmensum, 

Ac procedenti honor coaequalis

Praestetur semper. Amen.